ahmet erhan'ın müthiş şiiri;
aklımda kayalar kopuyor, duvarlar yıkılıyor
yüreğimde, kuruyan bir ırmağın yatağındaki
boşluk ayak izlerimi bırakmaya çalışıyorum
taşların üstünde
kimsenin arayıp bulamayacağı bir adresim var artık.
dostlar da çekilip gidiyorlar hayatımdan
yürüdükleri yollarda arıyorum anları,
sevdikleri kıyıların gözlerinde
kendi sularınca boğulan bir denizim ben
kendi taşlarınca zaptedilen bir kale başımı avuçlarıma alıp sıksam ne olur
çıkarabilir miyim beynimdeki o kara suyu?
bir çiçek tarlasına dönüştürebilir miyim?
aylardır önünde durduğum o dipsiz uçurumu?
bir ağaç sürüsünün üstünden
çok ağaçlı bir ağaç sürüsünün üstünden
kesilmiş limon dilimleri gibi düşüyor güneş
votka bardağımın içine
benim olmayan bir sevinç duyuyorum.
kesiyorum durduğumuz yeri ortasından
ey görünüş! seni bir yerinden hiç anlamıyorum
dibimde değil ayaklarımın, damarlarında
derinliğini orda tutan, orda harcayan
uçsuz bucaksız bir uçurum.
zamanla değil, bir yerde
benim olmayan bir şeyle yaşlanıyorum
geçiyorum ilk şeklimi tüketerekten
ağır ağır yanan bir tuğla harmanını
billurdan sarkaçlarıyla.
kalbim, sersemliğim benim‘¦
bugün atv'de başlayan bir kerem deren dizisi. malum olduğu üzere kerem deren, efsane olduğu söylenebilecek ezel dizisinin senaristlerindendi. ben şahsen izlemedim, ama iyi sanırım bu da.