mustafa kemal atatürk'e karşı düzenlenen izmir suikastı girişimi çevresinde cumhuriyet'i kuran kadronun ittihatçılarla olan hesaplaşmasını ele alan kemal tahir romanı(1969)
adını, "kurtlukta kanun, düşeni yemektir" deyişinden alan roman.
ittihatçıların önde gelenlerinden, talat paşa'nın "büyük efendi" lakabından mülhem "küçük efendi" nam ile maruf, savaş döneminin iaşe nazırı kara kemal, esasen bulaşmadığı, hatta savaş sonrasında siyasetten nispeten elini çektiği halde, mustafa kemal'e düzenlenecek izmir suikastı planına dahil edilir. suikast planı patladığında ve isminin bu plana dahil edildiğini öğrendiğinde, bunun, ankara hükumeti tarafından muhalifleri tasfiye için "kurt kanunu" misalince kullanılacağını hesap eden kemal bey, kaçmaya karar verir. işte, roman, bu kaçışın hikayesidir.
roman boyunca kara kemal, kendi neslinin özeleştirisini ve yeni neslin eleştirisini, şüphesiz iaşe nazırlığı vazifesinin de desteğiyle, marksist bir diyalektik kullanarak yapar. bu, çokça eleştirilmiş, lakin romanı da ziyadesiyle kayda değer kılmış bir tercihtir.
son bölümdeki, sorumluluk almak ve/veya tarafsız kalmak üzerine kurulmuş ahlaki paradoks da, biraz dağınık, lakin dikkat çekicidir.